[vc_row][vc_column][vc_column_text]Om maar gelijk met de deur in huis te vallen; van de beloofde workshop is niets terecht gekomen, want we zijn zelf niet aan het werk gezet. Maar wie kon ook bevroeden dat de rondleiding van Tim van der Voord zoveel tijd in beslag nam, dat er geen ruimte overbleef om zelf de handen uit de mouwen te steken. Zelden zal Tim zo’n geïnteresseerde groep hebben ontvangen. De onophoudelijke reeks vragen van zijn oud-collega’s vulde de beschikbare tijd van twee uur ruimschoots.

Ruim 20 leden van Novavita werden ontvangen in het gebouw van 3-D Makers Zone in Haarlem. Een oude werkplaats, waar voorheen de vuilniswagens werden gerepareerd, is ingericht tot een moderne bedrijfsruimte waar bedrijven en opleidingen elkaar ontmoeten in de fascinerende wereld van het 3-D printen. Het Nova College participeert daarin en zo kunnen haar leerlingen kennis maken met deze nieuwe techniek.

Tim heeft onze langs de vele printmachines geleid en omstandig de achterliggende techniek uitgelegd. We hebben ook verschillende printers aan het werk gezien. Natuurlijk besteedde Tim veel aandacht aan de toepassingsmogelijkheden en hij kon het niet nalaten enkele tot de verbeelding sprekende anekdotes te vertellen. Zo vertelde hij het verhaal van doktoren van het Leids Universiteitsziekenhuis die een baby met een hartafwijking moesten opereren. Om de operatie vooraf te kunnen oefenen hebben zij het hartje met de afwijking laten printen. Tijdens de eigenlijke operatie wisten ze zodoende wat hen te wachten stond en dat bespaarde enorm veel tijd en werd ernstig risico vermeden.

Duidelijk is wel dat 3-D printen niet bedoeld is voor massaproduktie. Daar gaat het printen veel te traag voor; een eenvoudig werkstuk vraagt al gauw 5 uur printtijd. Het is dus vooral bedoeld om unieke werkstukken te maken; vandaar dat de techniek zo geliefd is bij kunstenaars. Wat wel kan, is het maken van mallen d.m.v. 3-D printen en deze mallen zijn uitstekend geschikt voor het gieten van attributen in massaproduktie. Een enorm bijkomend voordeel is dat de computer de minimale hoeveelheid materiaal kan berekenen om de gewenste sterkte te verkrijgen. We hebben voorbeelden gezien die in de vliegtuigindustrie tot miljoenen Euro’s besparing hebben geleid.

Al met al weer een leerzaam dagje. Op de terugweg naar huis mijmerde ik: fantastisch dat deze groep mensen, die 60 jaar geleden nog blij was met een Mecano-doos, zich nu staat te vergapen aan deze innoverende techniek. Voor de zoveelste maal verbaasde ik me over de menselijke geest, die zo flexibel is dat ze moeiteloos al die vernieuwingen aankan. Die zo nieuwsgierig blijft en graag op de hoogte blijft van alle ontwikkelingen. Want er zijn wat veranderingen in ons leven over ons uitgestort. Maakt dat het leven zo boeiend?

 

Huub Oostendorp[/vc_column_text][grve_button button_text=”bekijk de foto’s >>” button_link=”url:http%3A%2F%2Fnovavita.igoweb.nl%2Ffotos%2Fworkshop-3-d-printen-21-6-16%2F|||”][/vc_column][/vc_row]